Wody płodowe - małowodzie

Wody płodowe chronią płód przed wstrząsami i urazami, pozwalają utrzymać w macicy stałą temperaturę i umożliwiają dziecku swobodę ruchową. Stan płynu owodniowego określa kondycję malucha. Gdy jest go zbyt dużo, ponad 2 litry, mamy do czynienia z wielowodziem. Jeśli jego ilość jest mała - mniejsza niż 100 ml, mówimy o małowodziu, a nawet bezwodziu.

Przyczyny małowodzia

Małowodzie zazwyczaj pojawia się w trzecim trymestrze ciąży i uniemożliwia dziecku poruszanie się. Przyczynami małowodzia mogą być:

• wady układu moczowego, które powodują dysfunkcje czynności nerek;

• zaburzenia czynności owodni i łożyska;

• gestoza i nadciśnienie tętnicze u matki;

• pęknięcie pęcherza płodowego i odpłynięcie wód płodowych;

• opóźniony wzrost płodu;

• przenoszenie ciąży.

Wystąpienie małowodzia diagnozuje lekarz po przeprowadzeniu badania ultrasonograficznego.

Objawy małogłowia

Najczęściej występujące objawy małogłowia to:

• niewielki obwód brzucha w porównaniu do wieku ciążowego;

• mały przyrost wagi ciężarnej;

• obfite upławy (szczególnie w przypadku pęknięcia pęcherza płodowego).

Mała ilość wód płodowych - powikłania

Do najczęstszych powikłań małowodzia należą:

• zahamowanie wzrostu płodu;

• niedorozwój niektórych elementów tkanki płucnej;

• niedotlenienie powodujące wewnątrzmaciczne obumarcie płodu;

• zaburzenia czynności serca płodu;

• wady układu moczowego;

• deformacje ciała.

Leczenie małowodzia - amnioinfuzja

Jeśli lekarz stwierdzi małą ilość wód płodowych najprawdopodobniej skieruje ciężarną kobietę na zabieg amnioinfuzji. W znieczuleniu miejscowym (drogą przezbrzuszną bądź przezszyjkową) zostanie uzupełniony brakujący płyn. W lżejszych przypadkach amnioinfuzja nie jest konieczna. Czasem wystarczy antybiotykoterapia i/lub zalecenie zwiększenia ilości przyjmowanych płynów przez ciężarną.

Zdjęcie: Fotolia by © Monkey Business All right reserved