Połóg

Czy wiesz co dzieje się z Twoim organizmem po porodzie? Ile potrzeba czasu, aby nabrać sił i zregenerować osłabiony organizm? Połóg to czas gojenia się ran i odnowy organizmu. Podczas kilku tygodni po porodzie regenerują się wszystkie narządy, które były zaangażowane w rozwój płodu. Najistotniejsze zmiany zachodzą w narządzie rodnym i nerwowym, piersiach oraz układzie mięśniowym brzucha i dna miednicy.

Połóg - pierwsza doba po porodzie

Oprócz radości i wielkiej ulgi, że już po wszystkim w pierwszej dobie po porodzie możesz odczuwać przygnębienie, strach i ogólny dyskomfort. Z pewnością pojawią się także fizyczne symptomy zmęczenia organizmu:

• ból w dole brzucha

• ból krocza

• dreszcze

• suchość w ustach

• pragnienie

• głód

• popękane naczynka w oczach

• podwyższona temperatura

W pierwszej dobie połogu w organizmie kobiety wzrasta objętość krwi o około 600 ml. Wszystko to za sprawą poporodowego skurczu macicy. W związku z podniesieniem się liczby płytek krwi, zwiększa się również ryzyko wystąpienia choroby zakrzepowej (jest ona najczęstszym powikłaniem i występuje u 3% kobiet w połogu). Aby jej zapobiec nie później niż 6 godzin po porodzie powinnaś zacząć wykonywać proste ćwiczenia oddechowe, ruszać kończynami  i zmieniać położenie ciała.

W ciągu pierwszych 24 godzin po porodzie zwiększa się też ilość oddawanego moczu, nawet do 2,5 litrów. Bardzo ważne jest abyś nie wstrzymywała moczu i siusiała  najczęściej  jak to jest możliwe. Regularne załatwianie się pomaga zapobiegać zastojom żylnym w miednicy mniejszej.

W tym okresie pomimo parcia na pęcherz mogą pojawić się pewne trudności  z wypróżnieniem wynikające z obrzęku błony śluzowej pęcherza lub cewki moczowej.

Po porodzie pojawi się także związane z produkcją siary napięcie, obrzmienie i wrażliwość piersi. To normalne i ten okres trzeba po prostu przetrwać.

W wyniku gojenia się rany ściany macicy, powstałej po oddzieleniu łożyska, z dróg rodnych sączyć się będzie krwista, niezbyt przyjemna wydzielina tzw. odchody.

Pierwszy tydzień połogu

 Pierwszy tydzień to przede wszystkim częste karmienie noworodka, pielęgnacja krocza i powrót do domu. To także początek trwającego od 6 do 8 tygodni okresu inwolucji, czyli zmniejszania się macicy.

Mniej więcej po pięciu dobach po porodzie odchody z krwistego zmieniają kolor na brunatny, a potem około 10-14 dnia na żółtawy. W trzecim tygodniu są już śluzowate i przejrzyste. O zagojeniu się rany macicy świadczy ich zanik około 5 tygodnia po porodzie. Jeśli wydzielina jest żywo krwista, ponownie pojawiają się skrzepy,  ma nieładny zapach lub odczuwasz ból w dole brzucha koniecznie skontaktuj się z lekarzem.

Zazwyczaj około szóstej doby dochodzi do ‘nawału mlecznego’. Organizm zaczyna produkować duże ilości pokarmu, a piersi są bardzo nabrzmiałe. Ponieważ noworodek nie potrafi złapać tak nabrzmiałej piersi ważne jest aby przed karmieniem odciągnąć nieco pokarmu. Kontroluj swoje piersi, gdyż zalegający pokarm może doprowadzić do bolesnego zastoju. Aby zmniejszyć ból piersi przystawiaj malucha jak najczęściej, schładzaj piersi lub stosuj okłady z zimnych liści kapusty. Możesz też odciągnąć nieco pokarmu. Staraj się nie odciągać zbyt wiele, tylko tyle, aby pozbyć się bolesności piersi. Wkrótce piersi przystosują się do nowej roli i będą produkowały odpowiednią ilość mleka. .

W pierwszym tygodniu mogą wystąpić:

• Niewielkie pobolewania  w dole brzucha zwłaszcza podczas karmienia.

• Dolegliwości bólowe gojącego się krocza.

• Powodujący problemy z siadaniem i gwałtownymi ruchami ból zranionych tkanek kanału rodnego i dna miednicy.

• Ból i ciągnięcie w dole brzucha podczas kichania, kaszlu i śmiechu.

• Spowodowane zmęczeniem i podnoszeniem dziecka bóle karku, kręgosłupa i ramion.

• Bóle głowy i nudności ( mogą być wynikiem zastosowania znieczulenia zewnątrzoponowego).

• Stany zapalne dróg moczowych.

• Nadmierne pocenie spowodowane intensywną pracą gruczołów potowych.

Kolejne tygodnie połogu

 Niektóre kobiety podczas kichnięcia mimowolnie popuszczają odrobinę moczu. Jest to wynikiem poporodowego uszkodzenia mięśni miednicy mniejszej i rozciągnięcia pęcherza moczowego. Aby temu zapowiedz powinnaś ćwiczyć mięśnie Kegla:

Napnij mocno mięśnie wokół pochwy i odbytu.

Zrób to tak jakbyś chciała wciągnąć je do środka.

Wytrzymaj tak około 10 sekund.

Rozluźnij mięśnie.

Ćwiczenie powtórz  20-30 razy.

Ćwicz codziennie.

Jeśli pojawią się u Ciebie bóle głowy, zmęczenie, a paznokcie będą słabe i łamliwe najprawdopodobniej cierpisz na wywołany dużą utratą krwi podczas porodu niedobór żelaza.

Wiele kobiet zamiast radości z bycia mamą odczuwa strach, niepokój i bezradność. Nowe obowiązki i zawirowania hormonalne mające miejsce w Twoim organizmie po porodzie sprawiają, że nie potrafisz zaadoptować się do nowej roli. Nie martw się. To wcale nie oznacza, że jesteś złą mamą. To zapewne baby blues, na który cierpi znaczna część mam.

Higiena krocza po porodzie

Prawidłowa higiena krocza jest niezwykle istotna. Dlatego:

• Po każdym wypróżnieniu się spłucz okolice krocza delikatnym, antybakteryjnym i kojącym płynem do higieny intymnej.

• Podcieraj się bardzo delikatnie, najlepiej jednorazowymi ręcznikami.  Zawsze rób to od przodu to tyłu, aby nie przenieść na ranę bakterii z odbytu.

• Często zmieniaj podkłady poporodowe.

• Wietrz krocze.

• Zamiast kąpieli w wannie weź prysznic.

Połóg po cesarskim cięciu

Wstań z łóżka najszybciej jak to będzie możliwe. Podczas pierwszych kroków możesz odczuwać dyskomfort, a nawet lekki ból. Ale bez obaw, szybko minie. Ruch jest bardzo ważny, gdyż pomaga zapobiegać zakrzepom i zatorom naczyniowym.

Początkowo rana po cesarskim cięciu może Cię lekko pobolewać i ciągnąć, następnie zacznie swędzieć. Z czasem zacznie stopniowo blednąć, aż stanie się jaśniejsza od Twojej skóry.

Jeśli podczas zabiegu użyte zostały tradycyjne szwy (zamiast rozpuszczalnych)  lekarz zdejmie je około 6 dnia po porodzie. Mniej więcej po miesiącu rana nie powinna już sprawiać żadnych kłopotów.

Jeśli blizna zaczerwieni się, opuchnie lub  będzie boląca i sącząca skonsultuj się z lekarzem. Najprawdopodobniej zastosuje on kurację antybiotykową.

Po cesarskim cięciu macica kurczy się tak, jak po naturalnym porodzie. Jeśli do cesarki doszło przed rozwinięciem się akcji  porodowej, to odchody połogowe będą mniej obfite niż po tradycyjnym porodzie. 
Gdyby jednak doszło do ich zaniku, koniecznie skonsultuj się z lekarzem, gdyż niezbędna może być kuracja lekami obkurczającymi macicę.

Jeśli wydaje Ci się, że czegoś nie potrafisz, albo  nie radzisz sobie tak, jak powinnaś głowa do góry.  Baby blues towarzyszy wielu kobietom w połogu. Poza tym żadna kobieta nie jest od razu idealna matką. Wszystko przychodzi z czasem, a noworodka trzeba się po prostu nauczyć.