Badania prenatalne - Test PAPP-A

Test PAPP-A (z ang. Pregnancy-associated plasma protein-A), to nieinwazyjne badanie prenatalne, które wykonuje się między 10. a 14. tygodniem ciąży. Jego celem jest wykrycie ewentualnych nieprawidłowości w rozwoju dziecka, głównie w kierunku wad genetycznych. Należą do nich m.in. zespół Downa, zespół Edwardsa, czy Patau. W porównaniu do innych, nieinwazyjnych badań prenatalnych, test PAPP-A wykazuje największą dokładność pomiaru. Dzięki niemu wykrywa się aż 9 na 10 płodów z zaburzeniami.

 

Badania w ciąży

 

Co to jest test PAPP-A?

Badanie PAPP-A obejmuje pobranie od matki próbki krwi, którą następnie bada się w laboratorium pod kątem wykrycia poziomu dwóch białek: beta – HCG i PAPP-A (ciążowego białka osoczowego). Badanie uzupełnia się o ultrasonograficzną ocenę warstwy płynu w obrębie przezierności karkowej płodu (tkanki podskórnej szyi). W przypadku negatywnego wyniku badania, nie trzeba wykonywać dalszych testów. Gdy jednak zdarzy się, że istnieje ryzyko urodzenia dziecka z którymś z zespołów, lekarz zaleci wykonanie amniopunkcji.

 

Dzięki temu, że test PAPP-A jest wyjątkowo czuły, zaleca się jego wykonanie u kobiet bez względu na ich wiek. Choć ryzyko urodzenia chorego dziecka wzrasta po 35. roku życia i wówczas bezdyskusyjnie powinno się poddać takiemu badaniu, mogą wykonywać go również kobiety młodsze. Możliwość wykrycia nieprawidłowości ciąży u młodych matek dzięki testowi PAPP-A, świadczy o ogromnym postępie medycyny w kierunku badań prenatalnych.

 

Jako że po 14. tygodniu ciąży mogą pojawić się inne od tych, które wykrywa test, nieprawidłowości chromosomowe, dla ponownego obliczenia ryzyka wystąpienia choroby płodu można wykonać genetyczne USG lub test potrójny. Takie postępowanie wymaga jednak konsultacji lekarza. Zaletą tego rozwiązania jest zmniejszenie częstości wykonywanych amniopunkcji, minusem zaś to, iż można przeoczyć wystąpienie wady.

 

Co oznaczają poziomy markerów?

W ciążach, w których występują powikłania wskazujące na istnienie zespołu Downa, poziomy białka PAPP-A są obniżone, natomiast beta-HCG i przezierność karkowa – podwyższone. W przypadku zespołów Edwardsa, jak i Patau, obniżone są zarówno stężenie PAPP-A i beta-HCG, zaś podwyższona przezierność.

Jak rozumieć wystąpienie ryzyka?

Wynik testu uznaje się za dodatni, jeśli ryzyko przekracza 1:300, przy tym wynik 1:190 oznacza ryzyko wyższe, a 1:500 ryzyko niższe. Wartości te odczytuje się w bardzo prosty sposób. Dla przykładu – 1:300 oznajmia, że spośród 300 kobiet ciężarnych, u których stwierdzono taki wynik, płód okazał się zdrowy u 299, natomiast u jednego wystąpił zespół Downa. Jak łatwo się domyślić, większość kobiet, nawet z grupy podwyższonego ryzyka, rodzi zdrowe dzieci. Zespół Downa występuje średnio u jednego na 50.

 

Zdjęcie: Fotolia by © diego cervo All right reserved

Polecane artykuły
Komentarze
Dodaj komentarz
Ocena:
Luty 21, 2017
Panorama jest nieinwazyjnym, przesiewowym badaniem prenatalnym. Można je wykonać od 9 tygodnia ciąży ze względu na obecność odpowiedniej ilości DNA płodu w krwi matki.est to metoda nieinwazyjna. Do badania wystarczy krew matki pobrana standardowo z żyły przedramienia.
Ocena:
Styczeń 30, 2017
Od ktorego tygodnia mozna wykonywać badanie Panorama? Czy jest bezpieczne?
Ocena:
Styczeń 25, 2017
Ja rownież zastanawiam sie nad wykonaniem badania prenatalnego Panorama. JEst to nowe badanie w Polsce. Z tego co mi wiadomo jako jedyne wykrywa zespol DiGeorge’a.
Ocena:
Styczeń 20, 2017
Witam, jestem aktualnie w 12 tyg drugiej ciazy. Ginekolog zasugerowal zrobienie badania prenatalnego Panorama. Czy ktos juz robil to badanie? Zastanawiam sie nad zrobieniem badań, ze wzgledu na wiek i zwiekszone ryzyko wad genetycznych.
Ocena:
Maj 21, 2016
Ja robiłam sobie test IONA pozwala on ocenić ryzyko wystąpienia zespołu Downa (trisomia 21), Edwardsa (trisomia 18) lub Patau i co wazne jest całkowicie bezpieczny i bezinwazyjny.