Wody płodowe - małowodzie

Wody płodowe chronią płód przed wstrząsami i urazami, pozwalają utrzymać w macicy stałą temperaturę i umożliwiają dziecku swobodę ruchu. Stan płynu owodniowego określa kondycję malucha. Gdy jest go zbyt dużo, ponad 2 litry, mamy do czynienia z wielowodziem. Jeśli jego ilość jest zbyt mała - mniejsza niż 500 ml w 32-36. tygodniu ciąży lub tzw. indeks płynu owodniowego AFI jest poniżej 5 cm, mówimy o małowodziu. W skrajnych przypadkach mamy do czynienia z bezwodziem.

 

ciąża - małowodzie

 

Przyczyny małowodzia

Małowodzie jest dość trudne do zdiagnozowania, ale zazwyczaj mamy z nim do czynienia w trzecim trymestrze ciąży. Potencjalne zagrożenia związane z małowodziem zależą od momentu, w którym je wykryto i tego jak szybko podjęto kroki by mu przeciwdziałać. Zbyt mała ilość płynu owodniowego jest mało komfortowa dla dziecka - uniemożliwia dziecku poruszanie się i hamuje prawidłowy rozwój, gdyż w takim środowisku dziecko jest niejako ściśnięte w macicy.

 

Do najczęstszych przyczyn małowodzia należą:

  • wady układu moczowego dziecka, które powodują dysfunkcje czynności nerek;
  • zaburzenia czynności owodni i łożyska;
  • gestoza i nadciśnienie tętnicze u matki;
  • pęknięcie pęcherza płodowego i odpłynięcie wód płodowych (25% przypadków);
  • opóźniony wzrost płodu;
  • przenoszenie ciąży.

Wystąpienie małowodzia diagnozuje lekarz po przeprowadzeniu badania ultrasonograficznego.

Objawy małowodzia

  • niewielki obwód brzucha w porównaniu do wieku ciążowego;
  • mały przyrost wagi ciężarnej;
  • obfite upławy (szczególnie w przypadku pęknięcia pęcherza płodowego).

 

Z jakimi powikłaniami wiąże się małowodzie?

Do najczęstszych powikłań małowodzia należą:

  • zahamowanie wzrostu płodu;
  • niedorozwój niektórych elementów tkanki płucnej;
  • niedotlenienie powodujące wewnątrzmaciczne obumarcie płodu;
  • zaburzenia czynności serca płodu;
  • wady układu moczowego;
  • deformacje ciała.

 

Sposoby leczenia małowodzia

Po pierwsze ważna jest właściwa diagnoza i określenie przyczyny zmniejszonej ilości płynu owodniowego. W niektórych przypadkach objawy są niegroźne, a powolny przyrost masy ciała może wynikać z nieodpowiedniej diety przyszłej mamy. Jeśli małowodzie zostaje stwierdzone lekarz może zalecić wcześniejsze wywołanie - indukcję porodu lub skierować na amnioinfuzję, czyli inaczej uzupełnienia ilości płynów. Amnioinfuzję wykonuje się w znieczuleniu miejscowym, drogą przezbrzuszną bądź przezszyjkową. W lżejszych przypadkach amnioinfuzja nie jest konieczna. Czasem wystarczy antybiotykoterapia i/lub zalecenie zwiększenia ilości przyjmowanych płynów przez ciężarną.

 

Dobrą wiadomością dla kobiet w ciąży dotkniętych małowodziem jest fakt, że w większości wykrytych i leczonych przypadków (93-96%) nie dochodzi do zaburzeń wzrostu płodu ani innych anomalii. A finał kończy się urodzeniem dziecka o prawidłowym wzroście.

 

Zdjęcie: Fotolia by © Monkey Business All right reserved

Polecane artykuły
Komentarze
Dodaj komentarz
Aktualnie brak komentarzy dla wpisu