Wychowanie jedynaka

Czy każdy jedynak to egoista, który ma problemy z nawiązywaniem kontaktów społecznych? Czy każde dziecko nie posiadające rodzeństwa jest zepsute, rozpieszczone i skoncentrowane tylko i wyłącznie na sobie? Czy bycie jedynakiem sprzyja jedynie kształtowaniu się negatywnych cech charakteru?

 

wychowanie_jedynaka

 

Minusy bycia jedynakiem

W naszym społeczeństwie od lat funkcjonuje stereotyp, że jedynak to człowiek aspołeczny. Jego trudny charakter sprawia, że kontakty z nim nie są łatwe. Nie potrafi dzielić się z innymi i uważa, że wszystko należy się tylko i wyłącznie jemu. Dorastający w przekonaniu, iż jest wyjątkowy oczekuje, że przez całe życie dla każdego będzie oczkiem w głowie. Wychowany w ten sposób może mieć poważne problemy w dorosłym życiu. Istnieje duże prawdopodobieństwo, że jedynak nie będzie w stanie zaakceptować odmowy czy konieczności kompromisu nie tylko w życiu codziennym, ale także w miłości czy przyjaźni.
 

Plusy bycia jedynakiem

Bycie jedynakiem ma także dobre strony. W większości przypadków rodzice są w stanie zapewnić mu odpowiednie warunki do samorozwoju. Jedynacy na ogół rozwijają się szybciej od swoich rówieśników, mają większe zdolności abstrakcyjnego myślenia i samodzielnej zabawy. Często uczą się lepiej, a w dorosłym życiu osiągają więcej sukcesów niż dzieci pochodzące z wielodzietnych rodzin.

Obecnie coraz popularniejszy jest model rodziny 2+1. Głównie ze względu na sytuację materialną rodzice decydują się tylko na jedno dziecko. Czy to dobrze czy źle? Na to pytanie nie ma jednoznacznej odpowiedzi.

 

Zdjęcie: Fotolia by © Andrey Kiselev All right reserved

Polecane artykuły
Komentarze
Dodaj komentarz
Aktualnie brak komentarzy dla wpisu