Poronienie - objawy i rodzaje poronienia

Ich rzeczywista liczba jest bardzo trudna do określenia, gdyż w wielu przypadkach poronienie następuje jeszcze zanim kobieta dowie się, że jest w ciąży. Statystyki dają do myślenia. Jedna na pięć zapłodnionych komórek jajowych ulega obumarciu zaraz po zagnieżdżeniu. W pierwszym trymestrze do utraty dziecka dochodzi w jednej na sześć ciąż, w drugim - w jednej na pięćdziesiąt.

 

poronienie-kobieta-depresa-550x350Zdjęcie: Fotolia fot. by © Petro Feketa

 

Przyczyny poronień samoistnych

Aż 75% wszystkich poronień ma miejsce w pierwszym trymestrze ciąży, czyli przed upływem 12. tygodnia. Największą grupę, bo ponad 60% stanowią poronienia wynikające z nieprawidłowości w budowie i rozwoju zarodka. Wśród nich:

 

  • wady komórek jajowych
  • wady plemników
  • konflikt serologiczny
  • wady pępowiny
  • wady chromosomalne płodu
  • wady kosmówki
  • wady rozwojowe płodu np. układu nerwowego, czy  krwionośnego
  • wady rozwojowe, guzy, mięśniaki, nadżerki, polipy, zrosty, nowotwory  macicy
  • nieprawidłowy rozwój łożyska- zaśniad groniasty
  • przedwczesne odklejenie się łożyska
  • zaburzenia hormonalne
  • choroby zakaźne np. kiła lub toksoplazmoza
  • urazy mechaniczne
  • wstrząsy psychiczne
  • wiek po 38. roku życia
  • powikłania w wyniku zabiegów diagnostycznych np.··badań prenatalnych
  • pęknięcie pęcherza płodowego
  • zakażenie wewnątrzmaciczne
  • złe odżywianie
  • zaburzenia czynności tarczycy
  • używki
  • chemia, RTG
  • wcześniejsze poronienia - poronienia wtórne
  • nieprawidłowości immunologiczne - organizm kobiety traktuje zarodek jak intruza i niszczy go

 

Typy poronień

  • wczesne - jednoczasowe -  dochodzi do nich w pierwszym trymestrze ciąży. Na tym etapie ciąży jajo płodowe stanowi dość jednolitą, pokrytą kosmkami masę. W chwili poronienia bez problemu oddziela się od błony śluzowej macicy i najczęściej jest wydalane przez organizm w całości. Ponieważ zarodek znajduje się w nienaruszonym worku owodniowym ten rodzaj poronienia nazywany jest poronieniem zupełnym i objawia się zewnętrznym  krwawieniem.

  • późne - dwuczasowe - do utraty dziecka dochodzi pomiędzy początkiem drugiego, a trzeciego trymestru ciąży. W okresie tym łożysko jest już w pełni wykształcone, a poronienie przebiega dwuetapowo. Zaczyna się od skurczy, po których następuje pęknięcie pęcherza owodniowego, rozwarcie szyjki macicy, a następnie wydalenie przez organizm płodu i łożyska.

 

Pierwszymi objawami poronienia są:

  • krwawienie
  • skurcze
  • odejście wód płodowych

Najczęściej dochodzi do poronień niepowikłanych, przebiegających bez wyraźnych objawów. Zazwyczaj niespodziewanie pojawia się krwawienie i może wystąpić stan podgorączkowy. Rzadziej poronienie niepowikłane przebiega z wysoką gorączką około 39ºC i stanem zapalnym błony śluzowej macicy. U niektórych kobiet dochodzi do powikłań i stanów zapalnych przydatków i otrzewnej.

Sporadycznie objawem poronienia może być zakażenie ogólne. Wówczas występują ropne upławy, dreszcze, wysoka gorączka, zaburzenia świadomości, obniżenie tętniczego ciśnienia krwi, sztywność karku, szybki oddech, skąpomocz, bóle mięśni, zaburzenia krzepnięcia i  bóle brzucha.

 

Postacie kliniczne poronienia

  • Poronienie zupełne- wydaleniu z jamy macicy ulega całe jajo płodowe wraz z zarodkiem. Macica jest wówczas pusta i nie wymaga wyłyżeczkowania. Zazwyczaj jest to poronienie bardzo wczesne i najczęściej dochodzi do niego przez upływem 7 tygodnia ciąży.
    Po tego typu poronieniu krwawienie szybko ustępuje, a  macica ulega zmniejszeniu.
  • Poronienie niezupełne - płód zostaje wydalony wraz z  fragmentami łożyska i kosmówki.  Ponieważ pozostała część tkanek tzw. resztki po poronieniu zalegają w macicy, aby nie dopuścić do krwotoku i zakażenia wewnątrzmacicznego  wymaga ona wyłyżeczkowania.
    Zabieg ten wykonuje się w znieczuleniu.
  • Poronienie rozpoczynające się - objawia się obfitym krwawieniem, rozpierającym bólem w podbrzuszu i krzyżu oraz  silnymi skurczami macicy i postępującym rozwieraniem szyjki macicy.
  • Poronienie zagrażające -  charakteryzuje się skąpym, bezbolesnymi krwawieniem z dróg rodnych i skurczami macicy. Najczęściej mają one miejsce w pierwszym trymestrze ciąży w dniach przypadających na kolejne menstruacje, czyli w 4, 8 i 12 tygodniu ciąży.
    Również często dochodzi do nich około 14 tygodnia, gdy obniżeniu ulega produkcja hormonów w ciałku żółtym.
    Krew jest zazwyczaj czerwona lub ma różowe zabarwienie, czasem jest zmieszana ze śluzem.  Z czasem ciemnieje i przybiera brązowy kolor. Przeważnie krwawienie jest  i krótkotrwałe. W poronieniu zagrażającym istnieje duża szansa na zachowanie ciąży.
    Natomiast rokowanie jest niepomyślne gdy:
    krwawienie trwa 2-3 tygodnie
    występują skurcze
    przerwy między skurczami trwają coraz krócej
    stężenie hCG w surowicy krwi jest za niskie
  • Poronienie nawykowe - ma miejsce gdy u kobiety wystąpiły już trzy poronienia jedno po drugim. Przyczyną około 55% wszystkich poronień nawykowych są wady rozwojowe zarodka.
  • Poronienie zatrzymane - obumarłe jajo płodowe pozostaje w macicy przez wiele tygodni. Jeżeli obumarłe jajo płodowe pozostaje w macicy ponad 5 tygodni wówczas może dojść do zagrażającego życiu krwawienia w wyniku zaburzeń krzepnięcia.
  • Poronienie chybione - ma miejsce gdy mimo, że zarodek nie żyje to ciąża trwa nadal. Obumarły płód może pozostawać w  macicy przez kilka tygodni, a w niektórych przypadkach nawet  miesięcy.

Każde plamienie w ciąży należy skonsultować z lekarzem. Zapewne zleci on wówczas wykonanie badania USG, aby stwierdzić na tej podstawie, czy zarodek jest żywy. W 90% przypadków po wizycie na oddziale patologii ciąża kończy się terminowym urodzeniem zdrowego dziecka. Pamiętaj, że jeśli istnieje zagrożenie przedwczesnym porodem, ciąża musi być  regularnie i bardzo starannie monitorowana.

Jeszcze do niedawna konflikt serologiczny był dość częstą przyczyną poronienia. Na szczęście dziś dzięki odpowiedniej wiedzy na ten temat i stosownemu leczeniu bardzo rzadko powoduję stratę dziecka. Najlepiej jeszcze przed zajściem w ciążę sprawdzić czy w waszym związku nie ma takiego konfliktu. Jeśli jest już od pierwszych dni ciąży zostaniesz objęta specjalnym programem profilaktycznym.
 

Utrata dziecka i co dalej?

Owulacja pojawia się dość szybko, a  miesiączka powraca  zwykle około 4-6. tygodnia po poronieniu. Jednakże zaleca się, bardziej z przyczyn psychicznych niż fizycznych, odczekanie po utracie dziecka z kolejnym poczęciem około 3-4. miesięcy. Wiadomo, że dla każdej kobiety poronienie jest dużym stresem, a niepokój nie sprzyja ciąży. Dlatego najlepiej dać sobie czas na wyciszenie i odpoczynek.

 

Po takim traumatycznym przeżyciu jakim jest strata dziecka pada pytanie: co dalej? Tymczasem jeśli do poronienia doszło w trzech pierwszych miesiącach jej trwania ryzyko utraty kolejnej ciąży jest tylko nieznacznie wyższe niż u innych kobiet. Po dwóch kolejnych poronieniach szansa na donoszenie dziecka wynosi 70%, po trzech 50%.


Konsultacja Medyczna

mariusz-klosLek. Mariusz Kłos
- zobacz profil specjalisty




 
Polecane artykuły
Komentarze
Dodaj komentarz