Dlaczego dzieci kłamią?

Kłamanie to umiejętność, którą dzieci opanowują w zaskakująco szybkim tempie. Dzięki niej udaje im się uniknąć kary lub podbudować swój wizerunek. O ile wszystkie dzieci kłamią, o tyle jedne robią to częściej niż inne. Niezależnie jednak od częstotliwości, kiedy kłamczuch zmyśla, zazwyczaj nie czuje się z tym dobrze. Dlatego też rodzice powinni wiedzieć, że pewne sytuacje wymagają od nich określonych reakcji.

 

kłamanie

 

 

Kiedy dzieci kłamią?

Najczęstszą przyczyną kłamstwa jest strach dziecka przed wymierzeniem kary. Zdarza się to najczęściej, gdy rodzice rzeczywiście karcą za jego przewinienia lub gdy są nazbyt wymagający. Na przykład, gdy dziecko zapomni o obowiązkach domowych (np.: posprzątaniu pokoju) i radośnie usiądzie przed telewizorem, a zaraz po chwili usłyszy ojca, który pyta, czy rzeczywiście to zrobiło, naturalne jest, że odpowie „tak” – nawet, jeśli kłamczuch spodziewa się, że za moment prawda może wyjść na jaw.

Starsze dzieci, w wieku szkolnym kłamią dla podbudowania poczucia własnej wartości i statusu społecznego. Nie dziwią liczne przechwałki maluchów, którzy twierdzą, że spotkały znaną gwiazdę telewizyjną, aktorkę, czy piłkarza. Zamożność rodziców również nasila potrzebę wykazania, że jest się kimś wyjątkowym.

Dla starszych dzieci powtarzane kłamstwo może być przejawem buntu przeciwko ograniczeniom. Kłamstwo jest sposobem na podburzenie autorytetu rodziców, którym młodzi ludzie nie muszą mówić z kim się spotykają i gdzie wychodzą. Ciągłe pytania o ich życie prywatne są na tyle uciążliwe, że wolą oni milczeć, lub kłamać.

 

Mały kłamczuch - kiedy należy interweniować?

O ile nie każde kłamstwo dziecka jest powodem do obaw, o tyle to na temat swojego statusu społecznego, czy materialnego powinno już być. Oznacza to, że maluch nie czuje się dobrze z tym kim jest, przybierając niewłaściwą postawę wobec samego siebie jak i najbliższej rodziny. W sytuacji, gdy rodzice dowiadują się na swój temat „niestworzonych historii”, powinni dowiedzieć się, jaka jest przyczyna ich rozpowszechniania. Być może dziecko nie czuje się bezpiecznie w grupie rówieśników, zostało wyśmiane lub upokorzone, a przez to teraz czuje się bezwartościowe. Jeśli takie sytuacje mają miejsce w szkole, pomocy rodzicom powinni udzielić doświadczeni psychologowie i pedagodzy.

Pamiętajcie też drodzy rodzice, iż pewne Wasze wymagania mogą zwyczajnie przerastać rzeczywiste możliwości Waszej pociechy. To dobrze, że uczycie dziecko porządku i dyscypliny, na przykład prosząc je, by posprzątało ze stołu po skończonym obiedzie. Nie bądźcie jednak zbyt surowi, gdy czasem o tym zapomni. Jeśli będziecie ganić je za każdym razem, gdy coś przewini, szybko nauczy się ono najprostszego sposobu na wymiganie się od kary – kłamstwa. Nic się nie stanie, jeśli kilkulatek zamiast odnieść talerz do zlewu, pobiegnie się bawić – w końcu każdy wiek ma swoje przywileje.

 

Zdjęcie: Fotolia by © Mykola Velychko All right reserved

Komentarze
Dodaj komentarz
Aktualnie brak komentarzy dla wpisu