Data publikacji:

Zespół Aspergera

Autor: Joanna Górnisiewicz

Dziecko nie radzi sobie w kontaktach z innymi i wszyscy zgodnie uznają, że jest niegrzeczne, źle wychowane i strasznie uparte. Jedni kręcą z ubolewaniem głową nad rodzicami, którzy nie podołali wychowaniu „łobuza”, inni – ci lepiej znający sytuację – wzdychają nad nimi współczująco. Tymczasem może to być zespół Aspergera.

 

zespol-aspergera-550x350

 

Objawy zespołu Aspergera

Zespół Aspergera jest zaburzeniem zaliczającym się to tych ze spektrum autyzmu. Diagnoza jest często trudna i długotrwała. Wymaga starannego wywiadu z rodzicami i uważnej obserwacji dziecka. Diagnozę utrudnia fakt, że obraz zaburzeń jest ogromnie zróżnicowany i w przypadku każdego dziecka inny, niepowtarzalny. Powszechnie występującymi objawami są:

  • trudności w relacjach z innymi, niestosowne pytania, zachowania nieadekwatne do sytuacji,
  • kłopoty z wyrażaniem emocji, niechęć do dzielenia się nimi, często zaburzona mimika (wyraz twarzy sztywny lub (kiedy dziecko próbuje się dostosować i okazać to, czego inni oczekują) przesadnie pokazujący uczucia),
  • nietypowy język, nie pasujący do dziecka: wyrażenia naukowe, dziwna intonacja, stosowanie słów o innym znaczeniu niż wymaga sytuacja, ale też wady wymowy, jąkanie się,
  • wybuchy gniewu, agresji spowodowane nieustająca frustracją dziecka, które czuje się zupełnie nierozumiane przez otoczenie,
  • naiwność, branie wszystkiego co inni mówią za prawdziwe i dobre,
  • nadruchliwość, trudności z koncentracją (objawy podobne jak w ADHD),
  • zainteresowanie się jakąś jedną, wąską dziedziną czy specjalizacją i bycie w niej perfekcjonistą, czasem zainteresowanie jest obsesyjne,
  • kolekcjonowanie czegoś, układanie przedmiotów w określonym porządku, wykonywanie czynności zawsze w ten sam sposób,
  • nieakceptowanie zmian,
  • nadwrażliwość na dźwięki, zapachy, kolory i niska wrażliwość na dotyk, ból.

 

Zespół Aspergera – terapia

Leczenie farmakologiczne może hamować pewne objawy, jednak na dłuższą metę najbardziej skuteczna jest terapia, która musi być dostosowana do indywidualnych potrzeb dziecka. Skupia się ona głównie na nauce umiejętności komunikacyjnych i społecznych oraz regularnym trenowaniu ich. Dziecko uczy się jak rozpoznawać emocje innych i własne, jak na nie reagować, jak zachowywać się w różnych sytuacjach, zwłaszcza tych, które są stresujące. Systematyczna praca nad tym zapewnia dziecku szansę na samodzielne i dające zadowolenie życie.

 

 

Zdjęcie: Fotolia fot. by © julius-ise


Autor

Joanna Górnisiewicz

Z zawodu jest nauczycielką w małej wiejskiej szkole. Pasjonuje się metodami nauki przez zabawę i wszelkimi metodami wychowania oraz nauczania (głównie metodą Marii Montessori, edukacją domową i wczesną edukacją małego dziecka). Prywatnie mama trójki dzieci, dzięki którym nauczyła się, co to znaczy, że "każde dziecko jest inne". Uwielbia książki, kawę i góry. Prowadzi bloga o gadżetach dla mam i dzieci www.gadzetomama.pl

bóle wzrostowe

Czym są bóle wzrostowe i jak sobie z nimi radzić?

2026-01-02
Bóle wzrostowe to dość częsta dolegliwość u dzieci, która zwykle pojawia się między 3. a 12. rokiem życia. Najczęściej dotyczą przedszkolaków i uczniów wczesnych klas szkoły podstawowej. Choć sama nazwa może sugerować, że są one bezpośrednio związane z szybkim wzrastaniem kości, obecnie medycyna podchodzi do tego terminu nieco szerzej. Bóle te nie wynikają z choroby ani urazu, a ich przyczyną nie jest samo rozciąganie się kości, lecz raczej wrażliwość mięśni i więzadeł na codzienną aktywność dziecka.
zaparcia nawykowe u dzieci

Zaparcia nawykowe u dzieci. Jak sobie z nimi radzić?

2025-12-26
Zaparcia to jeden z najczęstszych problemów, z jakimi rodzice zgłaszają się do pediatry. Wbrew pozorom nie chodzi tylko o rzadkie wypróżnienia – dla wielu dzieci to także bolesne, stresujące doświadczenie, które może wpływać na ich samopoczucie, apetyt i codzienną aktywność. Szczególnym rodzajem problemu są tzw. zaparcia nawykowe, wynikające nie tyle z choroby, co z wykształconych wzorców zachowania. Warto wiedzieć, jak je rozpoznać i jak wspierać dziecko w odzyskaniu zdrowych nawyków.
wizyta adaptacyjna u dentysty

Wizyta adaptacyjna u dentysty – kiedy ją zaplanować i jak wygląda?

2025-12-18
Wizyta adaptacyjna u dentysty to krótkie, bezbolesne spotkanie, którego celem jest oswojenie malucha z gabinetem, personelem i sprzętem. Dzięki temu kolejne kontrole i ewentualne leczenie przebiegają spokojniej, a dziecko u dentysty czuje się bezpiecznie. Podpowiadamy, jak przygotować się do takiej wizyty i kiedy najlepiej ją zaplanować.
zapalenie ucha

Zapalenie ucha u dziecka – objawy i leczenie

2025-10-27
Zapalenie ucha środkowego to jedna z najczęstszych infekcji wieku dziecięcego. Większość rodziców prędzej czy później spotyka się z tym problemem – często niespodziewanie, w środku nocy, gdy maluch budzi się z płaczem i bólem. Mimo że w większości przypadków nie jest to groźna dolegliwość, wymaga uwagi i odpowiedniego postępowania. Poznaj objawy, przyczyny i możliwości leczenia zapalenia ucha u dzieci.
pasożyty u dzieci

Pasożyty u dzieci – objawy zarażenia i skuteczne terapie

2025-10-24
Pasożyty przewodu pokarmowego u dzieci to temat, który wciąż budzi niepokój wśród rodziców, choć nie zawsze łatwo rozpoznać ich obecność. Czasami pojawiają się tylko dyskretne sygnały sugerujące problem, a niekiedy objawy utrudniają codzienne funkcjonowanie dziecka. Jak rozpoznać zatem pasożyty u dzieci? Wyjaśniamy!
suplementy dla dzieci

Jakie suplementy diety warto dawać dzieciom

2025-10-01
Zbilansowana dieta jest kluczowa dla prawidłowego rozwoju dziecka, ale czy zawsze wystarcza, by zapewnić maluchowi odpowiednią odporność, energię do zabawy i nauki? Współczesne reklamy zachęcają do suplementowania dzieci wszystkimi możliwymi preparatami. Jednak jakie suplementy diety naprawdę warto podawać dzieciom, aby wspierać ich zdrowie i rozwój, a nie narażać ich na zbędną chemię? Sprawdź, które suplementy są niezbędne w diecie dziecka.
Prokalcytonina

Prokalcytonina – czym jest i kiedy warto sprawdzić jej poziom?

2025-09-08
Prokalcytonina to badanie krwi (PCT), które pomaga sprawdzić, czy w organizmie rozwija się poważne zakażenie bakteryjne. Jest szczególnie przydatne w szpitalu, np. gdy lekarze podejrzewają sepsę lub inne groźne infekcje. Dzięki temu można szybciej zacząć leczenie, zadecydować o ewentualnym wprowadzeniu antybiotyków i uniknąć powikłań. Czym dokładnie jest, jakie są jej normy i po co ją w ogóle mierzyć? Tego dowiesz się z dalszej części tego artykułu.